Zalet takich ćwiczeń z dzieckiem w domu jest mnóstwo! Oto parę z nich:

• wracasz do sylwetki sprzed ciąży;
• spalasz kalorie, dobrze się przy tym bawiąc;
• ćwicząc wzmacniasz więź z maluchem;
• nie musisz specjalnie się szykować, kupować modnych ubrań czy obuwia;
• nie potrzebujesz specjalistycznego sprzętu czy urządzeń;
• możesz ćwiczyć w każdej wolnej chwili.

Ale pamiętaj: kiedy tylko poczujesz ból zrób przerwę lub zakończ ćwiczenia. Ma to być przyjemne z pożytecznym, a nie drastyczne z niebezpiecznym.

Oto kilka przykładów ćwiczeń z maluchem:

Pompka z buziakiem

Co jest bardzo ważne przed rozpoczęciem ćwiczeń?

• matki w połogu mogą powoli wzmacniać mięśnie dna miednicy, jednak na ćwiczenia z obciążeniem jest za wcześnie;
• osoby, które maja problemy zdrowotne tj.: bolący kręgosłup, nadciśnienie, zawroty głowy, ćwiczą po konsultacji z lekarzem;
• ćwiczenia dostosowujemy do aktualnej kondycji i możliwości;
• pierwszy raz jest najgorszy, jednak grunt to zacząć;
• miej pod ręką butelkę z wodą oraz przekąskę dla malucha – dłużej poćwiczycie;
• zaproś do ćwiczeń więcej członków rodziny.

Udanej zabawy i koniecznie podrzućcie mi swoje pomysły na wspólne ćwiczenia

Artykuł 3,2,1…Start – ćwiczymy z maluchem! pochodzi z serwisu JudoMama i mój świat.

Kolejną atrakcją za grosze, którą możesz zrobić w domu jest przesypywanie – przekładanie z jednego pojemnika do drugiego. Pojemnikiem może być miseczka, albo jak u mnie, opakowanie po zupie (niezły recykling). Dodatkowo potrzebne będzie tacka – im mniejsze dziecko, tym więcej na podłodze. My swoją kupiliśmy w Jysk’u za niecałe 30 zł. Jest ładna i wykorzystujemy ją nie tylko do zabawy. Według książki “Metoda Montessori w domu” przesypywać można ryż lub soczewice. U nas sprawdziła się kasza jaglana, a że mamy jej w dostatku, nie żal kiedy kilka ziaren spadnie na podłogę. Książka również sugeruje przesypywanie łyżeczką, ja użyłam miarki z Ikei – młodszym dzieciom łatwiej będzie nią operować.

Jak zacząć?

Pokaż dziecku, co ma robić. Z pełnej miseczki przełóż ziarna do pustej, lewą i prawą ręką. Starsze dzieci nie powinny mieć problemu z rozsypywaniem. Moje córeczki, póki co, trochę brudzą. Młodsza dodatkowo ma frajdę wysypując jaglankę na ziemię – mam nadzieję, że jej to przejdzie ;). To żadna filozofia, a wzmacnia paluszki i nadgarstki, buduje skupienie i koncentrację u malucha. Zabawę możecie modyfikować, zmieniać wielkość miseczek i łyżeczek.

Artykuł Metoda Montessori w domu – przesypywanie pochodzi z serwisu JudoMama i mój świat.

Od zawsze lubiłam muzykę, rytmikę i taniec. Dzięki mamie, która zaprowadziła mnie na zajęcia baletu, nauczyłam się czucia rytmu i zapamiętywania choreografii. To, że potem wylądowałam na macie, która z muzyką ma mało wspólnego, to inna sprawa, którą opisałam tu KLIK. Wracając do Niej (czyt.: muzyki) poznałam niemal wszystkie jej gatunki. Podstawówka to niezapomniane Spice Girls i Britney Spears. Gimnazjum – czarny okres w moim muzycznym życiu – 2Pac, Linkin Park i (o zgrozo) Korn! Ale też – dzięki wychowawczyni muzyczce – muzyka poważna. Liceum – tu house music, d’n’b, długie sety elektronicznego grania. Obecnie namiętnie słucham polskiej muzyki – Janusz Radek, Bitamina, Kayah czy Smolik – dobre, bo polskie! Nieco dojrzałam, słucham tekstów, często mam gęsią skórkę i łzy od wzruszenia (to chyba te hormony!). Ale nie o mnie dziś chcę pisać.

Nasze początki muzyczne

Kiedy usłyszałam o muzyce dla bobasów, uśmiechnęłam się. Wiedziałam, że istnieje specjalna muzyka dla ciężarnych (np.: muzyka klasyczna), która pozytywnie wpływa na malucha w brzuchu. Ale o SPECJALNEJ muzyce dla niemowlaków nie wiedziałam. Otóż kompozytor – Lap Raimond przez kilkanaście lat obserwował i badał odruchu niemowląt na muzykę i dźwięki. Dzięki temu powstała seria “Muzyka bobasa”, która bardzo przypadła do gustu Zosi i Oliwce. Dodatkowo w pierwszych miesiącach życia słuchaliśmy płyty Grzegorza Turnaua i Magdy Umer pt.: “Kołysanki, utulanki”. Piękne teksty, wykonanie i podkład, które skutecznie usypiały nam maluchy! Szybko zainwestowaliśmy w domowy zestaw muzyczny – bębenek, kastaniety, grzechotki i harmonijkę. Nasze dziewczynki sięgają po nie kiedy mają na to ochotę. Jakaż była moja radość, kiedy dowiedziałam się o Akademii Małego Muzykanta w Ełku. Kiedy tylko byłyśmy na to gotowe – odwiedziłyśmy panią Marysię, która prowadzi zajęcia dla najmłodszych. Zosia miała wtedy 2 latka, a Oliwka roczek. Zajęcia pod nazwą “Muzykujące bobasy” od razu nas wciągnęły. Prowadzone są według innowacyjnej metody umuzykalniania dziecka stworzonej przez badacza Edwina Gordona.

Gordon to nie ser!

Był to za to amerykański naukowiec, który specjalizował się w psychologii muzyki oraz jej wpływie na rozwój dziecka. Porównywał naukę muzyki do nauki mowy. Według niego umożliwiając dziecku wszechstronny rozwój muzyczny, pozytywnie wpłyniemy na jego wrażliwość muzyczną, rytmikę, koncentrację. Podstawą teorii Gordona jest słuchanie muzyki, potem jej granie, a na koniec komponowanie – zapis nutowy itp.! Moje aspiracje nie są aż tak dalekie, ale widzę (po 2 miesiącach zajęć) duże efekty. Dzięki audiacji (rozumienia muzyki – analogicznego do rozumienia mowy) Zosia często nuci pod noskiem znane “Panie Janie” czy “Stary farmer farmę miał”. I to nie tylko w dzień. Tu KLIK przedstawiam wam moją córkę w występie solowym, podczas nocnego zasypiania (śpiewała łącznie 40 minut, w kółko to samo). Poza tym w domu muzyka gra non stop. Małe śpiewaczki mają swoje ulubione utwory – przeważnie te, które są rytmiczne i z bitem. Ja również często śpiewam, więc dziewczynki mają koncerty “na żywo”. Co ważne – dostarczajmy dziecku różnych bodźców muzycznych. Różne tonacje, różny rytm, bogactwo instrumentów na pewno dobrze wpłynie na rozwój muzykalności malucha. Podczas zajęć dużo tańczymy i stymulujemy nasze zmysły np. dotykiem i wzrokiem, a wszystko to przy użyciu chusty animacyjnej, piórek czy kolorowych chusteczek. Improwizujemy – dzieci same grają na instrumentach, biegają, naśladują rodziców.

Tańczące iSkierki.

Zarówno Zosia jak i Oliwka zaczęły chodzić po 13 miesiącu życia. Przed postawieniem pierwszych kroków, często widziałam je pląsające na podłodze w takt muzyki. Jednak kiedy tylko wstały, zaczęły tańczyć! Doszło do tego, że znajome pytały mnie kto nauczył Zosię tak machać pupą…No przecież wiadomo kto – JA! Dziewczyny, jak małe papugi, naśladowały moje ruchy – teraz mam w domu 2 tancerki. Oliwka czasami traci równowagę, ale już pewnie kręci się w kółko w takt muzyki Myślę, że zajęcia taneczne są dla nas idealne – jednak to za jakiś czas. Obecnie skupiam się nad ich rozwojem muzycznym, bez naciskania. Dużo w tym śmiechu i odkrywczych momentów np.: kiedy Zosia sama doszła do tego, co się robi z harmonijką ustną. Nawet ja byłam w szoku.

Zalety zajęć muzycznych

Każdy rodzic wie, że w rozwoju dziecka kluczowe jest pierwsze 5 lat życia. To co się teraz dzieje (w naszym przypadku) zaprocentuje w przyszłości. Zajęcia muzyczne (potocznie zwane Gordonkami) mają wiele zalet. Oto parę z nich:

1. otwierają malucha na nowe, muzyczne doznania;
2. kształtują koncentrację, uczą słuchać i słyszeć;
3. budują relację z rodzicem, nauczycielem;
4. wpływają na późniejszą naukę np. języka obcego;
5. dzieci nawiązują na nich nowe znajomości – uczą się relacji społecznych, zasad panujących w życiu.

No i co dla niektórych nie jest oczywiste – zajęcia są wyrwaniem z codziennej rutyny, z garów, z prania i prasowania. Każda mama, która wychowuje w domu swoje dziecko wie, jak ważne są spotkania z innymi ludźmi, pogadania o pierdołach, umalowania się…Zabrzmiało strasznie, ale wierzcie mi, to bardzo dobrze wpływa na psychikę!

Artykuł Nieodłączna towarzyszka naszego życia – muzyka! pochodzi z serwisu JudoMama i mój świat.

Nie ukrywam, że w trakcie ciąży na dużo sobie pozwalałam. Tłumaczyłam to tym, że przecież ciężarną będę dwa, góra trzy razy w życiu. Gdy okazało się, że na świecie pojawi się Zosia (pierwsza córeczka), dużo leżałam, jadłam, oglądałam zaległe seriale…To musiało wpłynąć na moją sylwetkę. Gdy w niecałe 5 miesięcy po porodzie, dowiedzieliśmy się o drugiej ciąży – z jednej strony cieszyłam się: “bo taki był plan”, jednak wiedziałam, że moje ciało nieźle dostanie po d***. I tak było. O ile porody nie były specjalnie “trudne”, to mój kręgosłup niezbyt dobrze zniósł kilkanaście kilogramów nadwagi.

Musimy działać!

Szybko chciałam wrócić do swojego ukochanego sportu – judo. Do trenowania innych, przekazywania im mojej wiedzy. Dlatego w wakacje (4 miesiące po porodzie), rozpoczęłam powolną metamorfozę – powrót do sylwetki sprzed ciąży. Niestety wtedy odezwał odcinek lędźwiowy kręgosłupa. Udałam, że nic się nie dzieje i dalej nosiłam córeczki (dwie równocześnie), ciągałam zakupy, zasuwała w domu i na treningu. To musiało się skończyć niedobrze. Wylądowałam na kozetce u fizjoterapeuty. Główny zarzut – słaby brzuch! Jak to słaby? Kiedyś robiłam setki brzuszków, a tu taki osąd…Musiałam go wzmocnić, aby mój kręgosłup poczuł się lepiej.

Plank plank plank

Głównym ćwiczeniem, które zalecił mi lekarz był plank (deska) – w podporze przodem i w podporze bokiem. Napiszę tak, jak mawiał Maruda “Jak ja nie lubię plank’u!”. Ciało się trzęsie, dzieci wchodzą na plecy, pies liże po stopach…Jednak pierwsze efekty były widoczne niemal od razu. Zaczęłam bardziej dbać o kręgosłup, dorzuciłam basen (style, które polecam to kraul i grzbiet). Do tego posłuchałam Matki Polki Trenującej, trenerki personalnej, która pomaga kobietom szybciej dojść do formy sprzed ciąży. Poleciła mi ciekawe ćwiczenia na mięśnie dna miednicy – tzn.: wciąganie kwiatka. Możesz się domyślić o co chodzi Teraz ograniczam dźwiganie, na treningu nie pokazuje mostka, nieco wyluzowałam.

Znajdź czas dla siebie!

Wiem, że to łatwo napisać, a trudniej zrobić. Przy dwójce malutkich dzieci tym bardziej. Jednak kieruję się zasadą, że “Zdrowa mama to zdrowe dziecko”. Nie tylko w sferze fizycznej. Musisz ustalić to z mężem, tak jak zrobiłam to ja. Podzieliliśmy obowiązki, czas z dziećmi i czas dla siebie. Trochę egoizmu nikomu nie zaszkodziło Wyjdź SAMA na spacer, na basen, na kawę ze znajomą. Możesz, uwierz mi, nic się nie stanie.

Napisz mi jak wy dzielicie czas z dziećmi i jakie ćwiczenia robisz, aby czuć się dobrze w swoim ciele.

Artykuł Powrót do formy po porodzie pochodzi z serwisu JudoMama i mój świat.

Metodę Montessori opisałam TU (klik), korzystamy z niej niemal codziennie. Pomaga usamodzielnić się dziecku, a dzięki temu widać duże postępy w jego rozwoju. Moja Zosia (2 latka) uwielbia robić wszystko sama (Samosia). Za to roczna Oliwka chętnie jej w tym przeszkadza. Czekam na czas kiedy zaczną współpracować, ale na to jeszcze musimy poczekać. Tu opiszę pierwszy pomysł jaki możecie zrobić z maluchem w domu, za grosze.

Butelka z gumkami

Co potrzebujemy:

• butelka (najlepiej z wodą, aby lepiej trzymała się podłoża)
• gumeczki do włosów (takich bez elementów metalowych i ozdób, niepękające)
• pudełko na gumeczki

Malucha posadź na podłodze, a butelkę i gumeczki postaw przed nim. Pokaż jak należy nakładać gumeczki na butelkę. Dziecko powinno szybko “podłapać” i samodzielnie rozpocząć nakładać gumeczki. Po zakończeniu zabawy Twoja pociecha powinna starannie posprzątać gumeczki. U nas bywa z tym różnie (ze sprzątaniem generalnie), ale konsekwentnie powtarzamy ćwiczenie.

Ta zabawa wzmacnia paluszki i nadgarstki dziecka. Wpływa również na koncentrację i zręczność. A sprzątanie, wiadomo, buduje dokładność i samodzielność. Tak proste, a tak genialne!

Czekam na Wasze wpisy po przetestowaniu tej zabawy!

Do dzieła

Zabawa pochodzi z książki “Metoda Montessori w domu”.

Artykuł Metoda Montessori w domu – butelka z gumkami pochodzi z serwisu JudoMama i mój świat.